لایروبی اروندرود؛ مطالبه‌ای که چهار دهه منتظر ماند

اروندرود یکی از مهم‌ترین آبراه‌های جنوب‌غرب ایران است. این رود در نقطه‌ای که کارون و اروند به هم می‌رسند شکل می‌گیرد، از کنار آبادان و خرمشهر می‌گذرد، و در نهایت به خلیج فارس می‌ریزد. اما چهار دهه است که این آبراه استراتژیک به حال خودش رها شده.

چرا لایروبی اینقدر مهم است؟

رسوبات سالانه در بستر اروندرود انباشته می‌شوند. با عمیق‌تر نشدن بستر رود، کشتی‌های بزرگ‌تر قادر به تردد نیستند. این موضوع مستقیماً روی تجارت دریایی آبادان و خرمشهر تأثیر می‌گذارد.

به گزارش صدا و سیما، لایروبی اروندرود سال‌هاست مطالبه جدی فعالان اقتصادی منطقه بوده است. با جمعیت ۶ میلیون نفری خوزستان و ظرفیت بالای صادراتی استان، این مطالبه کاملاً موجه است.

آخرین بار کِی لایروبی شد؟

بر اساس اسناد تاریخی، آخرین لایروبی جدی اروندرود در سال ۱۳۵۶ انجام شد — یعنی نزدیک به پنجاه سال پیش. این لایروبی با توافق ایران و عراق و بر اساس قرارداد الجزایر ۱۹۷۵ صورت گرفته بود. جنگ تحمیلی، سپس دوران بازسازی، و بعد اختلافات سیاسی با عراق، این عملیات را به تعویق انداخت.

برنامه فعلی چیست؟

سازمان برنامه و بودجه در چارچوب برنامه هفتم توسعه، لایروبی اروندرود را به عنوان یکی از ۱۸ طرح کلان تعریف کرده است. طبق اعلام مسئولان، این لایروبی برای اولین بار پس از دفاع مقدس انجام می‌شود و شامل تثبیت سواحل، برداشت دایک مرزی و ساماندهی بستر رود است.

منابع مالی این پروژه از محل ۳۰ هزار میلیارد تومان منابع ملی و دستگاهی که برای اروند تجمیع شده تأمین می‌شود.

تأثیر بر تجارت منطقه

وقتی بستر رود عمیق‌تر شود، کشتی‌های با ظرفیت بالاتر می‌توانند تردد کنند. این یعنی:

• کاهش هزینه حمل‌ونقل دریایی
• افزایش حجم صادرات از مبادی آبادان و خرمشهر که هم‌اکنون هم بیشترین حجم صادرات کشور را دارند
• جذب سرمایه‌گذار برای احداث اسکله‌های تجاری جدید

برای فعالان اقتصادی منطقه، این خبر به اندازه هر خبر اقتصادی دیگری اهمیت دارد — شاید بیشتر.